Prezydent A. Duda powiedział, że nasi dziadowie odbudowali Polskę z ruin. Prowadzący kampanię wyborcza PO z panią premier na czele uczepili się tego jak niepowtarzalnej szansy by udowodnić fałsz ze strony opozycyjnej partii. Powtarzają jak mantrę, że Polska wcale nie jest w ruinie – wystarczy wszak popatrzeć przez okno – ileż to nowych dróg i autostrad, ileż to nowych stadionów i Orlikow. Właściwie każdy przedstawiciel PO mówi o sukcesach w dziedzinie infrastruktury, o 3 tys. km. Dróg i autostrad, a potem to już tylko wspaniałe plany mające Polakom usłać drogę różami.

 Polska oczywiście nie jest w ruinie, tylko między ruiną, a spodziewanym i możliwym wzrostem gospodarczym, a szczególnie poziomem życia obywateli jest kosmiczna odległość. Fakt, iż w państwach „starej Unii” zarobki są wyższe od naszych np. w Danii, czy Luksemburgu prawie sześciokrotnie, a w pozostałych 3 – 4 krotnie – już nas nie dziwi i młodzi wykształceni Polacy znaleźli na to prosty sposób – po prostu wyjeżdżają do tych państw by zarobić na mieszkanie i utrzymanie potomstwa. Bulwersuje fakt, że wśród nowo przyjętych państw do Unii więcej zarabiają Słoweńcy, Chorwaci, Czesi, Estończycy i Słowacy, a także nieledwie dwa razy więcej od nas mają Grecy. Ta „upadająca” Grecja, dla której państwa strefy Euro zrobiły zrzutkę, by się wykaraskała z długów daje przeciętnie zarobić 195 % polskiego przeciętnego zarobku. Przypomnę, iż premier Tusk chcąc uczestniczyć (raz do roku) w posiedzeniach państw strefy Eur, też wymusił na NBP polską składkę (via MFW) jako pożyczkę dla Grecji w wys. 6,27 mld Eur. Odpowiednia zgoda jest podpisana i MFW może w każdym momencie tę pożyczkę od nas pobrać (oczywiście – nomen-omen na oddanie w terminie – Ad Kalendas Graecas). Na takę kwotę Owsiak np. musiałby uruchamiać swoją orkiestrę prawie 500 razy.

Obóz rządzący – posłuszny swojemu liderowi, który zapewniał im władzę i pieniądze - godził się na wszystko, a ten wykorzystywał sytuację, by realizować swoja osobistą karierę, będąc (jak powszechnie wiadomo) pupilkiem kanclerz RFN. Dla budowania tej swojej pozycji, która Polsce nic nie dawała, a generowała tylko straty finansowe i w konsekwencji gospodarczy zastój – wydatkowane zostały większe pieniądze niż wszystkie korzyści finansowe jakie Polska otrzymała z UE.

Najważniejsze karygodne błędy tego obozu władzy, to:

1. Podpisanie przez premiera Tuska skrajnie niesprawiedliwego w stosunku do Polski pakietu ENERGETYCZNO-klimatycznego, który spowoduje wzrost o 100 % cen energii el. I utratę kilkuset tysięcy miejsc pracy – po prostu zubożenie całego pokolenia Polaków. Sarkozy, który dzierżąc wówczas prezydencję poklepał Tuska po plecach, ale później gdzieś „chlapnął”, iż ten pakiet jest wart więcej n iż cała pomoc unijna dla Polski...
2. Wstrzymanie przez premiera Tuska na 3 lata rozpoczęcie budowy gazoportu – w imię przyjaźni z Władymirem i Angelą – spowodowało to konieczność podpisania haniebnego kontraktu gazowego z Rosją na ich warunkach, co daje ok 10 mld strat rocznie.
3. Pompatyczna prezydencja sprawowana w imieniu Polski przez Tuska – koszt ok 1,5 mld zł
4. Budowa fanaberyjnych stadionów i całej infrastruktury na rzecz Euro2012, to kosztowało Polskę ok 20 mld zł. - nic Polsce nie dało i nie miało dać – miało dać odpowiedni lans Tuskowi; to się tez nie udało, gdyż polska drużyna poległa na wstępie.
5. Budowa ponad dwóch tysięcy Orlików – rzecz szczytna, tylko w wykonaniu tej ekipy – nadzwyczaj aferalna.
6. Szybka zgoda na położenie rur na dnie Bałtyku, co degraduje nasze zachodnie porty.
7. Przyjecie do pracy ponad 100 000 nowych pracowników do administracji rządowej i samorządowej – kosztuje to państwo 0k 10 mld rocznie (trzeba było również postawić biurowce). Celem nadrzędnym było jednak pozyskanie wiernego elektoratu (można doliczyć też rodziny).
8. Wspieranie lekką ręką różnych poza rządowych inicjatyw nie służących, a czasem wrogich Polsce – np. „Krytyki Politycznej” - Sierakowskiego, czy niektórych przybytków „kultury” i mniejszości narodowych będących ogniskiem myśli i działań skierowanych przeciw Polsce.
9. Niczym nieograniczone korzystanie z furtek w ustawie kominowej umożliwiających podpisywanie kontraktów menedżerskich, czy gwiazdorskich – np. milionowe angaże i odprawy dla budowniczych stadionu narodowego (w rzeczywistości to prawie bubel), 100 tys./m-c dla A.Grada jako prezesa dwóch (sic) spółek o podobnych nazwach (Polska Energetyka Jądrowa) - wydano ok 300 mln. zł. A premier Kopacz nawet o tym nie wiedziała pomawiając J. Kaczyńskiego, że to on ma „w tyle głowy elektrownie jądrowe”. W tym kontekście wydanie 6 milionów dla Madonny przez Muchę jawi się jako drobna sprawka, czy nieco .więcej milionów na pensje i odprawę dla niejakiego Kiliana (przyjaciela Tuska) w zamian za kilkumiesięczną pracę.

 W sytuacji, kiedy priorytetem władzy nie jest dobro Polaków, tylko lans lidera rządzącej formacji – trudno się dziwić, że ludzkie sprawy zostały zaniedbane. Skrajnie zaniedbana jest polityka rodzinna, skrajnie zaniedbany jest stan gotowości i uzbrojenia armii. I ten stan rzeczywiście istnieje, pomimo tego, że w kończącej się unijnej perspektywie budżetowej UE – Polska była jego największym beneficjentem, ponadto w ostatnich 8 latach dług publiczny Polski wzrósł o blisko pół bilion a zł. I to mimo tego, że budżet przejął z OFE prawie 150 mld zł.

 Dziwić się tylko można, że prowadzący kampanie wyborczą na czele z premier Kopacz potrafią patrzeć ludziom w oczy, potrafią w dalszym ciągu przedstawiać miraże, kiedy rzeczywistość skrzeczy. Oni rzeczywiście walcz o utrzymanie tej władzy – walczyli zresztą ustawicznie w czasie swoich kadencji – uprawiali nachalną propagandę sukcesu – zamiast rządzić, zamiast rządzić efektywnie i sprawiedliwie. Najwyższy czas na zmiany – nie wspomniałem o nieustannym ciągu afer, a szczególnie o tej podsłuchowej, było tam widoczne jak na dłoni, gdzie (w jakim poważaniu) prominenci PO mają sprawy Polski i sprawy Polaków.

Tekst ukazł się na Salon24, 11 października 2015r