Ludzie ludziom   

Są ludzie co biorą

Są ludzie co dają

Są ludzie co nic do zaoferowania nie mają

Są ludzie radośni

Są ludzie podli

Są ludzie, nie ludzie

I świat się za nich modli

Są ludzie ludziom potrzebni

Są ludzie ludziom niezbędni

Są ludzie ludziom zwyczajni

Niewolnicy dziury w płocie

Niewolnicy dziury w płocie

Zapędzeni w oka mgnieniu

Zatraceńcy ślepcy mali

Zawieszeni na deskach i do ścian przybici

Zapatrzeni w dziury świata i kosmosu

Zaplątani w sieci nierealnej

Płyną ślepo

Myślą głupio

Zaczarowani zagonieni

Niewolnicy cyber przestrzeni

Przybiłem do ściany marzenia

Przybiłem do ściany

marzenia obraz

i wzrok zbolały

Zawiesiłem na haku

ambicje parasol

i kapelusz słomkowy

Położyłem na stole

chleb razowy

gazetę codzienną

Nie zdążyłem

ściany ubezpieczyć

haka przykręcić

Stołu wziąć na kredyt

Jedna chwila zastanowienia

I świat się zmienia

Wszystko giełda mi zeżarła

Masz problemy z życiem

Masz problemy z sobą

O mój Boże

Rano lustro ci pomoże

Zęby z gęby

wystaw na czyszczenie

Oczy z głowy

wyjmij do słoika

Uszy z ciszy nocnej

zalej wodą i słowami

Wszystko zmieszaj

dodaj cukru soli

plaster cytryny trochę miodu

i gotowe

Nowy uśmiech i spojrzenie

Cudnie dzisiaj

Jutro zmienię

Przydrutowane kasztanki

Drogą krętą wspinają się

na niewielkie wzgórza

różnobarwne srebrzyste samochody

i górskie rowery

Wszyscy pędzą

jedni w górę

inni z góry

Silniki warczą i piszczą

wdzierając się w górskie powietrze

Na poboczu stoją dwa kasztanki

przydrutowane dyszlem i batem do wozu

Stoją jak wryte

Końskie łby i oczy w przerażeniu

liczą galopujące samochody

Marzą o chwili szczęścia

aby przedrzeć się na drugą stronę

Mechaniczne konie nieczułe na rżenia i parskania

swych żywych braci

Autor jest lekarzem, artystą grafikiem, poetą, Szefem Światowego Związku Lekarzy Piszących